جرم نسوز سیلیسی بر پایه اکسید بور

کوره های القایی بدون هسته که امروزه در صنعت چدن ریزی استفاده می شوند، تا ظرفیت های 65 تن دارای جداره های نسوز به ضخامت از 8 سانتیمتر تا 20 سانتیمتر هستند. معمولی ترین جداره نسوز برای این کوره ها،خاک نسوز خشک اسیدی از جنس کوراتزیت دانه بندی شده است. این نسوزها از دانه های گوشه دار با دانه بندی صفر تا چهار میلیمتر برای کوره های تا ظرفیت 15 تن چدن و صفر تا هفت میلیمتر برای کوره های بالاتر از 15 تن             می باشند. خلوص سیلیس این نسوزها بالاتر از 5/98 درصد و دانه های (پودر) کمتر از 07/0 میلیمتر ( زیر الک 200 مش) حدود 18 تا 28 درصد می باشد. مشهورترین عامل زینتر کننده دیرگداز فوق اکسید بور می باشد که می توان از اسید بوریک هم به عنوان یک منبع وجود اکسید بور استفاده کرد. جداره این کوره ها عموما بوسیله ی شابلون یک بار مصرف کوبیده می شود که عمل کوبیدن را می توان بوسیله کوبه دستی، کوبه ی بادی یا ویبراتور انجام داد که هر مورد روش خاص خود را دارد. در این روش چون شابلون هنگام کوبیدن و زینتر شدن خاک نسوز، جداره را پوشانده است، امکان نظارت و کنترل چشمی جداره وجود ندارد. در صورتی که اگر روش شابلون دائمی استفاده شود، این امکان فراهم می شود که جداره کوره را تا موقعی که کوره با فلز مذاب پر می شود مشاهده کنیم.